Door:

Wiepke Loos

Wiepke Loos

Hendrik van de Roemer

Hendrik van de Roemer

Stijlvol en beminnelijk | Gerrit Korthals Altes (1939-2020)

(geen foto's bij artikel)

Door Wiepke Loos en Hendrik van de Roemer

In 2020 overleed Gerrit Korthals Altes op 80-jarige leeftijd. Hij was jarenlang penningmeester van De Kring en zakelijk leider van Toneelgroep Amsterdam.

 De afgelopen jaren werd er gemopperd dat Gerrit aan onze Ledentafel minder present was dan gewenst. Iedereen hield van hem en voor velen was hij zo interessant dat eenieder zich als een van zijn allerbeste vriendjes beschouwde. De reden van zijn langdurige vorstverlet – hetgeen op fluistertoon werd aangestipt – was een thans ook al wijlen nieuwe levensgezellin. Deze dame, op wie hij als gymnasiast verliefd was geweest en die, plotseling opgedoken, zijn opmerkelijke toewijding en zorgzaamheid wist aan te wakkeren, zag hem liever in de lokalen van Arti aan het Rokin.
Als enig kind van zijn flamboyante moeder, beschikte Gerrit door de decennia heen behalve over zijn biologische vader over twee stiefvaders. Zelf ontpopte hij zich als een family man, die zich bekommerde om zijn kinderen Anne en Thomas en later ook zijn kleinkinderen, en daarnaast graag anderen onder zijn hoede nam. Hij was gastvrij en genoot van het gezelschap van dierbaren, onder wie ook Wahlverwandten als onze ex-barman en jeune premier van de ballotagecommissie Mickey Hoyle (zoon van een van ondergetekenden), die zich zou ontpoppen als Altesian. 

 Charmante nonchalance

Gerrit was gewend zijn zin te krijgen en was uitgerust met een aardige stem en betrouwbare bruine ogen, die je alleen kunt vergelijken met die van vriendelijke dieren uit een sprookjesboek. Zijn afkomst verbloemde hij met een charmante nonchalance: het sluike, onwillige haar wat te lang, de dure jasjes gekreukt, correcte Italiaanse instappers en op late leeftijd een cool drie- of meerdaags baardje. Zijn vocabulaire was rijkelijk bemeten, maar dat niet alleen, hij grossierde in treffende anekdotes en pakkende citaten. Hij had een indrukwekkende ervaring opgebouwd als bestuurder, stond bij velen uitstekend bekend en was als vanzelfsprekend bereid iedere goede zaak te dienen. Zo was hij jarenlang penningmeester van onze sociëteit. De lastigste Algemene Ledenvergaderingen kon hij apaiseren. Toen een begrotingspost werd aangevochten sprak hij eenvoudig: “Ach, wat Unfug uit het verleden.” Stijl en beminnelijkheid redden menige situatie.

 Passie voor Italië

Gerrit is 80 jaar geworden, een leeftijd die je hem niet aanzag. Kort na zijn overlijden lag zijn boek De Zwarte Dood in Venetië, pest, politiek en kunst in de Dogenstad in de boekhandel. Dit als resultaat van zijn studie kunstgeschiedenis en zijn passie voor Italië, in het bijzonder Venetië. Helaas heeft hij zijn geesteskind op een haar na niet in druk mogen aanschouwen.

Zijn grote vriendenschaar manifesteerde zich tijdens de eerste coronagolf door annonces met de kernbegrippen Eruditie, Humor, Wijsheid, Ruimhartigheid en Levenslust. Hij vierde het leven. Het leven in de kunsten en de kunst van het leven.

Ontdek het Restaurant
Feestje? Huur een zaal