Door:

Commissie Lief en Leed

Commissie Lief en Leed

In Memoriam Victor Hugo

In Memoriam
(geen foto's bij artikel)

Victor Hugo van Schenkhuysen werd geboren in 1948 in Bandung. Zijn Nederlandse vader was accountant in Indonesië en zijn moeder was van Thaise komaf. Hij groeide op in Thailand. Als 18 jarige moest hij daar dienen in het leger tijdens de Vietnamoorlog. Hij wilde niet vechten tegen zijn eigen oosterse volk, deserteerde en vluchtte naar Nederland. Met zijn overlijden op 24 juli is Amsterdam een bijzondere inwoner armer. Want Victor was naast een filosoof vooral ook een verbinder.

In Groningen studeerde hij economie en internationaal recht. In het begin waren het eenzame jaren. Hierdoor is hij veel gaan lezen over cultuur, filosofie en de bijbel om het westen beter te kunnen doorgronden. Later heeft hij onder andere voor de VN gewerkt waar hij bemiddelde in geschillen. Dat bleek later zijn grote kracht te zijn. Vooral toen hij in de jaren 80 neerstreek in Amsterdam.

Daar was hij een graag gezien gast bij Richter en Hoppe. Hij zat aan de bar als een oosterse asceet, een lange mooie man, en de mensen kwamen naar hem toe. Al snel hoorde hij het verhaal van kunstenaars, die overgeleverd waren aan zogenoemde 'kunstkenners'. Hij zette in 1987 het succesvolle project ‘Kunstenaars Kiezen Kunst’ op. Begin jaren 90 startte hij Ecce Homo (‘Zie de mens’). Kunstenaars, wetenschappers en andere creatievelingen sloten zich aan. De openingsavond was gedenkwaardig met deelname van o.a. Xaviera Hollander, Simon Vinkenoog en Joep van Delft.

In 1996 richtte hij de sociëteit Amsterdam en de Rest van de Wereld (AWR) op. Hij wilde met deze stichting een platform bieden voor mensen die iets willen ondernemen op sociaal, cultureel of economisch gebied, door het verschaffen van een ontmoetingsplaats, het organiseren van gezamenlijke maaltijden, educatieve-,thema-, bijeenkomsten. Voor de ontwikkeling van de integratie van stromingen, al dan niet opgeluisterd door optredens van artiesten, bij voorkeur uit eigen kring. Soms kookte hij bij die bijeenkomsten rijkelijk voor wel 150 mensen. Zelf was hij tevreden met een bordje rijst, vlees en groenten.

Hij wilde niet leven ineen onrechtvaardige wereld. Hij had de verschrikkingen van de Vietnamoorlog gezien en dacht aan zijn kille verwelkoming in zijn nieuwe thuisland. Hij wilde mensen samenbrengen van verschillende afkomst en gezindten. Daar slaagde hij goed in.
Victor werd lid van De Kring en organiseerde filosofische-diner avonden voortaan op de sociëteit. Samen met zijn vrouw Marita van Onna en zijn kringvrienden. Tien bijeenkomsten verspreid over enkele jaren en iedere keer weer een succes. Thema’s waren aansprekend zoals de Roedel en ik, de Beminnelijke weg, Naakt, Lilith, Vriendschap, Eros & liefde, de Betere ik, de Tijd en als laatste in 2016: de Nalatenschap, ofwel de cirkel is rond.

Op De Kring stondenlange tafels opgesteld voor een drie gangen diners. Het menu werd samengesteld rondom het thema door filosoof en chef-kok Diederik Kloosterman. Hij leidde het diner in met een filosofische beschouwing. Tussen de gangen door speelde Haik Seth Paul op de vleugel. Verder werd de avond opgeluisterd met klassieke zang, interviews, gastsprekers, voordrachten, gesprekken aan tafel, video opnames.

Het Kringteam werd betrokken bij de organisatie en deed enthousiast mee om alles mogelijk te maken. Leden droegen een steentje bij, onder anderen: Pieter Lakeman, Katja van Elst, Hans Flupsen, Cees Maris, George Schouten, Anna Hinze, Marjet Vos, Annelies Rigter, Peter Donkersloot (schilderij Eros & Liefde), Gabrielle Provaas, Henk Lind, Sies, Joske Simons, Yolanda Bosman, Patty Brard, gastvrouwen en heren.

Victor nam de doelstelling van De Kring als uitgangspunt. In het boek van Annemieke Hendriks 'In de Intieme Kring' (uit 2007) staat dat de Kring een huiskamer is waar vaderlandse kunstenaars en wetenschappers zich overgeven aan drankgelagen, verkleedpartijen, partnerjachten en spelletjesfestijnen”. Victor hield zijn focus op de oorspronkelijke doelstelling van 1922: 'de stoffelijke en geestelijke belangen van de leden te bevorderen en om de band tussen de leden te versterken'.

'Het leven is eten, drinken en beminnen der schone kunsten'. 'Het leven is altijd nu.' Hij combineerde het westers denken met zijn oosterse spreuken, die niet altijd door iedereen goed werden begrepen. 'Hun denken is hun kijken', dat moet zijn 'hun kijken is hun denken' zei hij altijd. Hij hield mensen een spiegel voor: ‘je bent je eigen oorzaak en gevolg’.
Zo zat hij dikwijls op de vrijdagavond aan de grote tafel in de rookkamer. Velen schoven aan voor een gesprek.

Victor was belangrijk voor veel mensen in Amsterdam. Van BN’ers tot nieuwkomers. Hij nodigde mensen uit, stelde iedereen aan elkaar voor en liet iedereen zich thuisvoelen. Hij was wars van oordelen en gezag, ging graag in gesprek, wist mensen te inspireren ende nodige brandjes te blussen. Victor was een leermeester. Die als het moest ook het gevecht aanging. Een moedig man. Voor niets en niemand bang.

Hij noemde zichzelf eens een rusteloze waarheidszoeker en levensgenieter. In een oorkonde van vriendenstond o.m.: 'Vriend van koningen en bedelaars. Beschermheer van verstoten miljonairs en berooiden. Parelvisser en kruidenmenger. Culinair en filosofisch grootmeester.' Hij is altijd een waarheidszoeker en levensgenieter gebleven .Niet meer zo rusteloos als aan het begin maar op het laatst met berusting. Het is wat het is, zo is het en niet anders.

'Laten we elkaar inspireren met onze ideeën en inzichten. Als marskramers die elkaar op een kruispunt ontmoeten, gezamenlijk eten, hun waar tonen en dan verrijkt weer hun eigen weg gaan. Onze rijkdom vinden we in de aanwezigheid van anderen. Het is aan ons het leven mooi, aangenaam en begerenswaardig te maken.' Dat wilde hij maar zeggen. Als zijn nalatenschap.

 

Ontdek het Restaurant
Feestje? Huur een zaal